Club Holandés de Costa Rica 
De Nederlandse Vereniging werd opgericht door enkele
handelslieden op
15 juni 1952.
De kolonie was klein en de families konden niet zo goed met elkaar
opschieten.
De een voelde zich beter dan de ander. Zo van: ´Oh,
maar als
die komt , dan hoef je op ons niet te rekenen.´
Haat en nijd dus, met als gevolg dat de Vereniging niet goed van de
grond kwam.
Er was geen krantje en van evenementen van enige betekenis is niets
bekend.
Om aan de ruzies een einde te maken, organiseerde de
toenmalige kanselier
van de Ambassade,
Cees Vroon, in de jaren vijftig een verzoeningsavond in het Panamerican
Hotel in de Avenida Central
(inmiddels afgebroken, nu Plaza de la Cultura). Een borrelavond die
echter ontaardde in een enorme
vechtpartij en dat was voorlopig het einde.
Enkele namen uit die tijd: Peuchen , Ruiter, Stekelenburg,
Jaspers,
Hovinga, van Wees. Er waren ook
Nederlandse hoteliers die hier grote bekendheid verwierven: Jaspers
- Holland House in Los Yoses (red.
Barrio Escalante), Theo Kop - Panamerican , Antje Fishler en later
Kees Kop - Hotel Holanda, Cartago,
Ben Demmer- Royal Dutch, en overgebleven is Hans van der Wielen -
Amstel
Hotel en later Hotel Bougainvillea.
In 1965 bracht Ambassadeur Arnout de Waal de Hollanders met
elkaar in
contact na een geslaagde
koninginnereceptie. Samen met zijn Deense vrouw, Gurli , organiseerden
zij filmavonden in de residentie en
ook de eerste haringfeesten. U ontving dan een zeer origineel briefje:
´Mijn vrouw en ik hebben wat haringen
besteld. Wilt u ze meehelpen opeten?´ Het
bleek dat de
Nederlanders van toen toch wel met elkaar konden
opschieten. Nout de Waal werd in die jaren ophanden gedragen en toen
hij een opriep deed voor het maken
van een Nederlandse ´stand op de jaarlijkse Feria de las
Flores´
in 1968, ten bate van het Hospital de Niños,
toen nog in aanbouw, deed iedereen spontaan mee. Er ontstond in een
gedeelte van het Parque Nacional een
compleet Hollands plein met huisjes en geveltjes....
Er was een levensgroot imitatie draaiorgel, dat middels een
taperecorder
draaiorgelmuziek speelde.
Er was een enorme, 's avonds verlichte, draaiende molen, die boven
alles uitstak. Alles door de Nederlanders
hiergemaakt en getimmerd. Boerenpakken kwamen uit Mexico en Panama.
Mannen, vrouwen en kinderen
in kostuum-met-klompen, verkochten Nederlandse producten: bier, kazen
, chocolade, Delfts Blauw, enz.
Kazen van 2 kilo kostten Cs 25, vleeskroketten Cs 1, vijf bitterballen
voor Cs 1. De Hollandse stand was de clou van de fair en de trots van
ambassadeurde Waal.
Inderdaad , hij heeft de Nederlanders weer verenigd en het zou
misschien
een herleving van de Nederlandse
Vereniging zijn geweest als de Waal niet werd overgeplaatsd en
President
Figueres niet
alle verdere feria's verbood. Nu vielen we in het luchtledige...
Ongeveer 5 jaar daarna, op 8 januari 1974 werd , tijdens een
filmavond
in het toenmalige Panamerican
Hotel, in bijzijn van Ambassadeur Gorsira , bij acclamatie een
voorlopig
bestuur gekozen.... dat echter
NOOIT bijeen is geweest. Toch organiseerden in die tijden enkele
enthousiasten
een pic-nic op de finca
van Lou Nunes in Villa Colon en later was er de eerste autorit. En
daarmee was de kous weer af, totdat....
Peter Krudde van La Curacao ten tonele ver-scheen in mei 1976. Hij
werkte volgens het systeem van de
´organisator´ met zijn
´helpers´. Geen bestuur
dus en ook geen contributie. Iedere Nederlander,
ingeschreven bij de Ambassade, was automatisch lid en kreeg , bij
aanvraag,
ook het krantje, waarvan
de kosten werden betaald door La Curacao, de (toen nog) KNSM en
Philips.
Peter organiseerde de
Herenlunch, de borrelavonden, lezingen, een gemaskerd bal,picnics,
de Sinterklaasfeesten, en de
kosten werden hoofdelijk omgeslagen. Daar heeft hij wel op toegelegd!
Ook hij kreeg de onvermijdelijke
overplaatsing en in October 1978 nam ik de organisatie van hem over.
Weliswaar met drie anderen, die al
zeer spoedig, om niet te zeggen onmiddellijk, weg gingen of dachten:
´Hij doet het wel alleen.´ Goed ... er
was dus niets in kas want er WAS geen kas. Op het Sinterklaasfeest
'78 vroeg ik om vrijwillige giften en op
het eind van de middag hadden we 192 Colones verzameld. Voorlopig
genoeg!
Voor het eerst kwam nu de
oecumenische kerst-kerkdienst met Guus Kessler en Ton van Bakel. De
film-en-borrrelavonden werden
voortgezet. Op 4 februari '79 organiseerde Hanneke Slooten en Ria (toen
nog van der Bilt) een zeer
geslaagde auto-puzzelrit met na afloop een barbecue bij Moeder Slooten
in Alajuela.
In juli '79 kwam Henk van Ulsen weer naar Costa Rica. Tien
jaar daarvoor,
in 1969, bracht hij, onder
auspicien van onze Ambassade : ´Het dagboek van een
gek´.
Nu voor de Nederlandse Vereniging met
´Even over m'n schouder´, in de Alliance Francaise.
Er
komen nu ook twee keer per jaar voetbal-
wedstrijden tegen ´Deportivo Nederland´, in San
Luis de
Heredia. Op 6 october 1979 : Haringfeest
en iedereen verkleed en gemaskerd. Wim Engelman van La Curacao krijgt
de eerste prijs. Wat werd
er gedanst! We dachten nog niet aan ´live music´.
Wel nee!!!
Lex Altink , ook van La Curacao, was
onze man met de versterkerinstallatie en vele namen platen mee naar
het gehuurde zaaltje in de Country
Club in Bello Horizonte. Er werd gehost op : ´Geef mij maar
Amsterdam´
( dat doen we nu niet meer...).
Gedurende 1980 waren er nogal eens filmavonden in Hotel Irazu, dank
zij Eldon Fangman, die kort geleden
overleed . Op een ervan konden wij luisteren naar een tape-opname van
de Oudejaarsconference van
Wim Kan, waar bij hij zegt (heerlijke nonsens!): ´Voorspellen
is moeilijk... vooral als het de toekomst
betreft´ en hij vroeg zich zingend af: ´Komen
wij met Iran volgend jaar uit de problemen? Zou Allah
die Khomeinie niet es tot zich kunnen nemen...?´
Op 30 april 1980 het eerste grote Oranjebal ten huize van Dignus en
Hermi Visscher, eerste secretaris van
de Ambassade. De inflatie doet zich nu gevoelen.Een literfles whisky
kost in mei 1980 maar liefst 65 Colones.
Een paar evenementen wil ik in het kort nog opsommen. Op 26
october
1980 een zeer geslaagd haring-
picnic-feest met spelletjes voor de kinderen op de finca van Wim
Scholl.
20 Februari '81: Nini Boesman,
bekende ballonvaartser en zuster van Dignus Visscher vertelt over de
ballonsport. Twee weken later was
er een liefdadigheidsavond ten bate van het Rossiter Carballo Tehuis.
Bij de overdracht van de opbrengst
is het T.V.Kanaal 6 aanwezig.Op 14 Augustus '81 is er een Groot Bal
speciaal voor de ouderen met veel
Weense walsen, tango's en Dutch Swing College muziek. En tenslotte
nog een hoogtepunt : een picnic bij
Hans en Judy van der Wielen. Mary Flantua en Connie Mooy maakten
speciaal
voor de kinderen een
´levend´ ganzenbordspel, dat geweldig insloeg.
Van mei 1976 tot october 1978 heeft Peter Krudde alles in z'n
eentje
gedaan en ik van october 1978 tot
october 1983. Toen op een drukbezochte filmavond nam Cor Teunissen
het eenmansbestuur van mij over
en stichtte een officieel bestuur met voorzitter Cor Teunissen,
secretaris
Joke van Abeelen, penningmeester
Ad Wagemakers, redactie Lettie Kostelijk en lid Rinus de Rijke. Ik
werd tot erelid benoemd. Er wordt
enthousiast gevoetbald, en er is een tafeltennistoernooi en (andere
evenementen). Eind 1984 beginnen de
bridgeavonden, totdat ... Cor wordt overgeplaatst (eind '85). Beatrijs
Regout wordt voorzitter en Ruud
Dhomen penningmeester. De door ons allen zeer gewaardeerde Ambassadeur
en vriend Jan Willem Bertens
wordt in 1987 erelid.
