Circus in het dorp

Het begint met een juffrouw die komt vragen of we een aanplakbiljet op willen hangen, waarop vermeld staat
dat het circus “The Sprockets”, uit Frankrijk en Engeland overmorgen om 4 uur ’s middags een voorstelling
zal geven op het voetbalveld. Een circus in het dorp, een hele belevenis!
Vlak bij de school staat een grote groene bus geparkeerd, waarop menigeen een nieuwsgierige blik werpt.
Een oude Londense dubbeldekker, met op de bovenverdieping gordijntjes voor de ramen.
Hier wordt kennelijk geslapen. De benedenverdieping is als woonruimte ingericht.
De achterdeur staat open en aan de binnenkant hangen een zestal knotsen om mee te jongleren.
Bovenop de cabine is een fiets vastgemaakt. Een mevrouw loopt wat rond in en om de bus, in het gras
ernaast zit een man rustig een boek te lezen. Op het voetbalveld staat al iets opgesteld: een stellage
van ijzeren stangen, met een grote lap er aan. Wat zou dat toch allemaal te betekenen hebben?
De dorpsjeugd is erg nieuwsgierig en hangt steeds rond bij de groene bus
. Ook het toestel op het voetbalveld mag zich in een grote belangstelling van de jeugd verheugen.
Ze proberen in de palen te klimmen en aan de lap te trekken, en niemand snapt er nog het fijne van.

Dan is het uur van de voorstelling aangebroken. De mensen die rondom het voetbalveld wonen hebben geluk,
die kunnen zo vanuit hun tuin de voorstelling volgen. De man en de vrouw uit de bus komen te voorschijn
in een werkmanspak met pet uit de dertiger jaren. Ze heten het publiek welkom en vermaken ons met
een mengeling van acrobatische en clowneske kunstjes. De mensen die achteraan staan om het eerst eens
even aan te zien worden naar voren geroepen en schoorvoetend komt iedereen wat dichterbij.

Daarna komt het grote werk, waarvoor een ander pak nodig is. Het verkleden gebeurt en plein public,
met stripteasegebaartjes ontdoet het echtpaar zich van het oude pak, waarna ze verder gaan in een glanzend
oranje-gouden pakje. Alles wordt met veel humor gebracht, maar zonder woorden, het zijn echte mime kunstenaars.
Dan is het de beurt aan het jongleren. Om de beurt, maar ook samen wordt kunstig gegoocheld met de knotsen.
Dan wordt er iemand uit het publiek gehaald, een verlegen Tico jongeman van een jaar of 18.
Hij wordt verzocht stokstijf in het midden te blijven staan, waarop het echtpaar vlak langs zijn hoofd
heen en weer begint te jongleren. De jonge man kijkt angstig van links naar rechts en vertrouwt
het zo te zien niet erg. Maar alles gaat goed en hij kijkt erg opgelucht als het afgelopen is.
De mevrouw biedt hem haar wang voor een kusje, maar als hij dat wil doen zoent zij hem vliegensvlug
op zijn mond. De verlegen jongeman weet niet waar hij kijken moet!

Het volgende onderdeel is echte acrobatiek. De man en de vrouw staan om de beurt op elkaars schouders
en halen fantastische kunsten uit. Onderwijl blijven ze gekke gezichten en gebaren maken.
Het laatste onderdeel is de stellage met de lap. De artiesten klimmen in de lap naar boven,
alleen of met z’n tweeën, laten zich weer vallen en vangen zichzelf in de lap op.

Hierna is de voorstelling afgelopen en vragen de circusartiesten om een vrijwillige bijdrage.
Hierbij wordt wel gesproken. Uit hun accent blijkt dat zij het Franse onderdeel van het circus is,
en hij het Engelse onderdeel van dit tweemanscircus.
Niet gelogen dus: een circus uit Frankrijk en Engeland, zoals het aanplakbiljet al aankondigde.

Anja Geesink