Boekbespreking                                                          door Trees van Herpen

De Wandelaar

Auteur: Adriaan van Dis

Uitgeverij Augustus,ISBN 9789045700151 (219 blz.)

‘Goede wijn behoeft geen krans’, een passender metafoor bij een boek dat zich afspeelt in Parijs kon ik niet bedenken. 
Met die alleszeggende zegswijze had ik gedacht ook de nieuwste roman van Van Dis te kunnen samenvatten. 
Dat pakte anders uit. Zelfs nu, na alle 219 pagina’s, ben ik er nog niet uit: is De Wandelaar een modieus, trendgevoelig 
en opportunistisch pamflet of is het toch een meesterwerk ? Of misschien allebei ? 

Zoals in zijn eerdere boeken schrijft Van Dis mooi en zorgvuldig in soepele zinnen, sierlijke en puntige formuleringen en rake typeringen. 
Zijn ensceneringen ruik je, zijn figuren zie je en hun angsten, vreugdes en verdriet voel je al lezend. Zoals ook in alle eerdere romans zijn
er autobiografische elementen aanwijsbaar. Hoofd-persoon is ene Mulder, een in Parijs wonende Nederlander. Van Dis kwam als 
Adriaan Mulder ter wereld, hij gebruikt als schrijver zijn moeders achternaam, en woont al enige tijd in Parijs. 

Deze Mulder is wat wereldvreemd. Hij woont alleen en teruggetrokken zonder veel besef van de multiculturele samenleving 
om hem heen. Totdat er op een nacht een kraakpand voor illegalen in zijn wijk afbrandt met doden, gewonden en publieke 
verontwaardiging als gevolg. Uit het brandende pand springt een hond, bijna recht in zijn armen. Sindsdien worden Mulder 
en de hond onafscheidelijk.

De hond is de eigelijke wandelaar, hij leidt Mulder naar die andere wereld van illegaliteit, agressie, zwervers, de donkere kant 
van Parijs. Mulder wordt geconfron-teerd met onrecht, verkommering, rellen en de onmacht van de autoriteiten om daar iets 
aan te veranderen. Ondanks zichzelf en zijn cynisme voelt hij zich geroepen om ‘iets’ te doen, een gebaar te maken, te helpen. 
Maar wat hij ook onderneemt, alles mislukt. Dat falen wordt iets te nadrukkelijk veralgemeniseerd tot het falen van de maatschappij in zijn geheel. 

De actualiteit en politieke relevantie kruipen langs alle kieren het verhaal in. Het is zeker van belang dat ook schrijvers zich mengen in 
het debat. Het gaat pas wringen wanneer feiten en fictie gemengd worden met persoonlijk succes als doel. Aan die val ontsnapt 
Van Dis dankzij de milde zelfspot.